หน้าหลัก
แรมซาร์ไซต์ของประเทศไทย
วันพื้นที่ชุ่มน้ำโลก
มติคณะรัฐมนตรี
ทำเนียบผู้เชี่ยวชาญและนักวิจัย
Picture Gallery


พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับชาติ
 

แม่น้ำเพชรบุรี


อำเภอท่ายาง อำเภอบ้านลาด อำเภอเมือง อำเภอบ้านแหลม  
ความยาวรวมประมาณ 210 กิโลเมตร
ระดับความสูงจากน้ำทะเลโดยเฉลี่ย : 0-2,000 เมตร
ระวาง : 4934 I, 4935II 


แผนที่

 

 

 

 
สถานภาพทางกายภาพ  
 

         มีกำเนิดจากทิวเขาตะนาวศรีทางตอนใต้ ซึ่งเป็นบริเวณอุทยานแห่งแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่น้ำภาชี จังหวัดราชบุรี ไหลผ่านอำเภอแก่งกระจาน อำเภอท่ายาง อำเภอท่าลาด อำเภอเมืองเพชรบุรี ถูกกั้นด้วยเขื่อนแก่งกระจาน และเขื่อนเพชร ก่อนออกสู่อ่าวไทยที่ตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 5,627 ตารางกิโลเมตร (3,516,875 ไร่) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณร้อยละ 90 ของพื้นที่จังหวัดเพชรบุรี เป็นแม่น้ำสายหลักสายเดียวที่หล่อเลี้ยงจังหวัด มีลำน้ำสาขามากมาย สภาพถิ่นที่อยู่อาศัยเป็นต้นน้ำลำธารส่วนใหญ่ 

สถานภาพทางชีวภาพ  
 

         พบปลาน้ำจืดอย่างน้อย 42 ชนิด ชนิดที่อยู่ในสถานภาพมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ (vulnerable) ได้แก่ ปลาดุกด้าน(Clarias batrachus) และปลาแปปหางดอก (Oxygaster maculicauda) ชนิดที่พบมาก ได้แก่ ปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) และวงศ์ปลาช่อน (Channidae) ปลาเศรษฐกิจ ได้แก่ ปลาหมอช้างเหยียบ (Pristolepis fasciata) ปลาช่อน (Channidae) ปลาชะโด (C. micropeltes) ปลากระสูบขีด (Hampala macrolepidota) ปลากระทิง (Mastacembelus armatus) ปลาแรด (Osphronemus goramy) ปลากดเหลือง (Mystus nemurus) ปลานิล (Oreochromis niloticus) ปลาบู่(Oxyeleotris marmorata) ปลากระสูบ(Cyprininae syatomi) ปลายี่สกเทศ (Labeo rohita)
พันธุ์ไม้น้ำ พบหญ้าขน (Brachiaria mutica) ผักบุ้ง (Ipomoea aquatica) แหน (Lemna trisulca) และสาหร่ายชนิดต่างๆ

คุณค่าการใช้ประโยชน์  
 

     เป็นแม่น้ำสายหลักในระบบลุ่มน้ำเพชรบุรี เป็นแหล่งน้ำเพื่อการเกษตร ชลประทาน เป็นแหล่งทำการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ เป็นสายน้ำหล่อเลี้ยงชุมชนสองฝั่งแม่น้ำสำคัญต่อวิถีชีวิต เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ 

การจัดการและการคุกคาม  
 

        - มีการประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่องกำหนดฤดูกาลมีไข่และกำหนดชนิด ขนาด และวิธีใช้เครื่องมือทำการประมง มีโครงการอนุรักษ์ปลาหน้าวัด เพื่อฟื้นฟูและอนุรักษ์ แม่น้ำเพชรบุรี โดยสถาบันการศึกษาชุมชนท้องถิ่นและองค์กรเอกชน 
        - มีการขยายตัวของชุมชน ที่พักนักท่องเที่ยว และอุตสาหกรรมตลอดริมฝั่งแม่น้ำ คุณภาพน้ำเสื่อมโทรมอย่างหนัก
        - มีการระบายน้ำเสียจากชุมชนเมืองลงแหล่งน้ำ การปนเปื้อนสารเคมีจากการเกษตร สารพิษจากโรงงานอุตสาหกรรม ความสมบูรณ์ของปลาและสัตว์น้ำลดลง พืชน้ำหนาแน่นทำให้แม่น้ำตื้นเขิน ปริมาณน้ำน้อยลง
         -คุณภาพน้ำอยู่ในเกณฑ์ค่อนข้างเสื่อมโทรม 

รายละเอียดเพิ่มเติม >>

 
 
อ้างอิง
สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม. 2542. ทะเบียนพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติและระดับชาติ ของประเทศไทย.
กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ. 414 หน้า