หน้าหลัก
แรมซาร์ไซต์ของประเทศไทย
วันพื้นที่ชุ่มน้ำโลก
มติคณะรัฐมนตรี
ทำเนียบผู้เชี่ยวชาญและนักวิจัย
Picture Gallery


พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับชาติ
 

ทุ่งโพธิ์ทองหรือทุ่งคำหยาด 


ที่ตั้ง : อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง 
พื้นที่ : 5,100.00  ไร่  (8.16 ตร.กม.)
ระดับความสูงจากน้ำทะเล : ประมาณ 2.7 เมตร
ระวาง : 5038 I


แผนที่
 
 

 
สถานภาพทางกายภาพ  
 

         เป็นพื้นที่ราบลุ่มต่ำน้ำท่วมถึงอยู่ใกล้แม่น้ำน้อย ด้านหนึ่งของทุ่งมีลำคลองเล็กๆ ติดต่อกับแม่น้ำน้อย ในฤดูน้ำหลากจะมีน้ำท่วมขังพื้นที่เป็นบริเวณกว้าง กลายเป็นทุ่งน้ำขนาดใหญ่ที่มีระดับน้ำสูง 6-7 เมตร ชุมชนที่อาศัยอยู่โดยรอบประกอบอาชีพทำนาเป็นหลักในช่วงหลังฤดูน้ำหลาก มีการเลี้ยงสัตว์ ทำการประมงเพื่อยังชีพ บริโภคและแปรรูปเก็บไว้ การเก็บพืชผักเพื่อบริโภค และล่าสัตว์ในท้องทุ่งเป็นอาหารตามฤดูกาล

สถานภาพทางชีวภาพ  
 

          เป็นทุ่งธรรมชาติผสมทุ่งนาที่ยังคงความสมบูรณ์ตามธรรมชาติอยู่มาก
   
       พบเห็นนกเป็นจำนวนมากในวงศ์นกกาน้ำ (Cormorants) วงศ์นกยาง (Herons) วงศ์นกกระสา (Storks) วงศ์นกเป็ดน้ำ (Ducks and Geese) วงศ์นกอัญชัญ (Rails) วงศ์นกโพระดก (Asian Barbets) วงศ์นกกระจอก (Sparrows) วงศ์นกกระจาบ (Weavers) เป็นต้น เช่น นกยางควาย (Bubulcus ibis) นกยางเปีย (Egretta garzetta) นกยางกรอกพันธุ์ชวา(Aedeola speciosa) นกยางไฟธรรมดา (Ixobrychus cinnamomeus) นกยางไฟหัวดำ (I. siensis) นกแขวก (Nycticorax nycticorax) นกปากห่าง (Anastomus oscitans) นกกิ้งโคลงคอดำ (Sturnus nigriollis) นกเอี้ยงสาริกา (Acridotheres tristis) นกกระเต็นน้อยธรรมดา (Alcedo atthis) นกกระเต็นอกขาว (Halcyon smyrnensis) นกช้อนหอยขาว (Threskiornis melanocephala) นกนางแอ่นบ้าน (Hirundo rustica) เหยี่ยวขาว (Elanus caeruleus) นกกระแตแต้แว้ด (Vanellus indicus)  นกกะรางหัวขวาน (Upupa epops) นกแซงแซวหางปลา (Dicrurus macrocercus) นกกระสานวล (Ardea cinerea) นกกาน้ำเล็ก (Phalacrocorax niger) นกเอี้ยงหงอน (Acridotheres javanicus) นกเขา (Streptopelia chinensis) นกพิราบป่า (Columba livia) นกแสก (Tyto alba) นกฮูก (Otus lempiji) เป็ดแดง (Dendrocygna javanica) เป็ดคับแค (Nettapus coromandelianus) นกกวัก (Amaurornis phoenicurus) นกอีลุ้ม (Gallicrex cinerea) นกอีล้ำ (Gallinula chloropus) นกเด้าดิน (Actitis hypoleucos) นกกระปูดใหญ่  (Centropus siensis) นกกระปูดเล็ก (C. bengalensis) นกตะขาบทุ่ง (Coracias Benghalensis) เป็นต้น
           พบปลานานาชนิด เช่น ปลาช่อน (Channa striatus) ปลาชะโด (C. micropeltes) ปลากา (Morulius chrysophekadion) ปลาสวาย (Pangasianodon hypophthalmus) ปลาตะเพียน (Barbodes sp.) ปลาตะโกก (Cyclocheilichthys enoplos) ปลากะแหทอง (Barbodes schwanenfeldi) ปลาหมอไทย (Anabas testudineus) ปลารากกล้วย (Acanthopsis choirorhynchos) ปลากราย (Chitala ornata) ปลาแขยงหนู (Mystus rhegma) ปลากด (Hemibagrus sp.) ปลาไน (Cyprinus carpio) ปลาสลิด (Trichogaster pectoralis) ปลาแขยง (Mystus sp.) ปลาแก้มช้ำ (Systomus orphoides) ปลากระดี่ (Trichogaster tricopterus) ปลาเข็ม (Dermogenys siamensis) ปลาสร้อย (Henicorhynchus sp.) ปลาซิวหางแดง (Rasbora barapetensis) ปลาบู่ (Glossogobius sp.) ปลากัดไทย (Betta splendens) ปลาหลด (Macrognathus siamensis) ปลากะทิง (Mastacembelus armatus) ปลาเทโพ (Pangasius larnaudii) ปลาไหล (Monopterus albus) ปลาซ่า ปลาหมอโค้ว ปลาแฉลบ เป็นต้น
           พบกุ้ง ปู หอย สัตว์เล็กสัตว์น้อยมากมาย พบแมลงบนผิวน้ำและงูชนิดต่างๆ
          พันธุ์พืชท้องถิ่นในทุ่ง ทั้งพันธุ์พืชน้ำ พืชชายน้ำ และไม้ยืนต้น ได้แก่ ผักเป็ด (Alternanthera sessilis) ผักปราบ (Commelina spp.) ผักตบไทย (Minochoria hastata) ตับเต่า (Porana bialata) ผักกะโฉม (Limnophila rugusa) บัวเผื่อน (Nymphaea lotus) สันตะวา (Ottelia alismoides) ก้างปลา (Bridelia affinis) สลอดน้ำ (Ficus heterophylla) ผักอีหร่องพรือกระพังโหมหรือตูดหมูตูดหมา เส้ง (Corchorus cupsularis) ขี้ตะไคร่น้ำหรือเทา (Spyrogyra spp.) สาหร่ายข้าวเหนียว (Utricularia aurea) แพงพวย (Jussiaca repens) ผักบุ้ง (Ipomaea aquatica) ต้อยติ่งน้ำ (Hygrophila erecta) ต้อยติ่งบก (Ruellia tuberosa) ลิ้นงูเห่า (Blepharis maderaspatersis) ผักเบี้ย (Trianthema decandra) หญ้าปล้องข้าวนก (Digitaria adscendens) หญ้าแขม (Eragrostis nutans) กกขนาก (Cyperus difformis) โสนหิน (Sauropus pulchellus) โสนหางไก่ (Aeschynomene indica) โสนคางคก (Sesbanta bispinosa) หว้า (Syzygium cumini) ก้ามปู (Samanea saman) ทองกวาว (Butea monosperma) ซึ่งหลายชนิดเป็นอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูงยิ่ง ปัจจุบันพันธุ์พืชน้ำหลายชนิดหายไป แต่หลายชนิดยังคงพบเห็นได้อยู่

คุณค่าการใช้ประโยชน์  
 

         - น้ำที่ท่วมทุ่งช่วยพัดพาปุ๋ยธรรมชาติมาเพิ่มให้กับข้าวในนาและนำอาหารที่อุดมสมบูรณ์มาให้สัตว์น้ำ ผลผลิตตามธรรมชาติจากท้องทุ่งที่มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจพื้นบ้านและเศรษฐกิจแบบพอเพียง เพราะสามารถนำมาบริโภคในครัวเรือนและเป็นรายได้ที่สำคัญคือ ข้าว ซึ่งเป็นอาหารหลักของคนทั้งประเทศ มีการทำนาและการประมงพื้นบ้านด้วยกรรมวิธีและเทคโนโลยีพื้นบ้าน เป็นแหล่งกำเนิดประเพณีในท้องทุ่งและประเพณีท้องถิ่นอีกมากมาย

การจัดการและการคุกคาม  
 

         - ส่วนใหญ่เป็นที่ดินที่มีกรรมสิทธิ์ครอบครอง
         - มีการขยายตัวของชุมชนเมือง โครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยและบ้านจัดสรร อุตสาหกรรม การพัฒนาถนนและเส้นทางคมนาคม
         - มีการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินไปเป็นหมู่บ้าน ชุมชนเมือง โรงงานอุตสาหกรรม นากุ้ง ได้รับผลกระทบจากการสร้างเขื่อนและการพัฒนาระบบชลประทานต่อปริมาณและคุณภาพน้ำในทุ่ง ความอุดมสมบูรณ์ของทุ่งลดลงสัตว์ต่างๆหายไป ได้รับผลกระทบจากการสร้างถนน คันกั้นน้ำ และการจุดไฟเผาทุ่งในหน้าแล้ง  

รายละเอียดเพิ่มเติม >>

 
 
อ้างอิง
สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม. 2542. ทะเบียนพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติและระดับชาติ ของประเทศไทย.
กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ. 414 หน้า