หน้าหลัก
แรมซาร์ไซต์ของประเทศไทย
วันพื้นที่ชุ่มน้ำโลก
มติคณะรัฐมนตรี
ทำเนียบผู้เชี่ยวชาญและนักวิจัย
Picture Gallery


พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับชาติ
 

พื้นที่ชุ่มน้ำในเขตห้ามล่าสัตว์ป่าวัดตาลเอน 


อำเภอบางประหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 
มีพื้นที่ 100.00  ไร่  (0.16 ตร.กม.)
ระดับความสูงจากน้ำทะเล : 0 - 3.5 เมตร
ระวาง : 5138 III 


แผนที่
 
 

 
สถานภาพทางกายภาพ  
 

          เป็นส่วนหนึ่งของที่ราบลุ่มภาคกลางตอนล่าง เป็นที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา เกิดจากตะกอนแม่น้ำพัดพามาสะสมกันเป็นเวลานาน มีหนองน้ำ และลุ่มน้ำขัง แวดล้อมด้วยป่าละเมาะ ในอดีตมีน้ำหลากท่วมในหน้าน้ำ ปัจจุบันมีการพัฒนาระบบชลประทาน มีการขยายตัวของชุมชน และการขยายตัวทางอุตสาหกรรมพื้นที่ชุ่มน้ำทำให้สภาพธรรมชาติหายไป 

สถานภาพทางชีวภาพ  
 

          สังคมพืชธรรมชาติประกอบด้วย ป่าละเมาะ ป่าไผ่ และหนองน้ำ
          เคยเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยสร้างรังวางไข่ของนกน้ำขนาดใหญ่โดยรายงานการพบนกในปี พ.ศ. 2523-2524 พบชนิดที่อยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง (critically endangered)ได้แก่ นกอ้ายงั่ว (Anhinga melanogaster) และเป็นที่พักขณะอพยพของนกช้อนหอยขาวหรือนกกุลา (Threskiornis melanocephalus) ซึ่งเป็นชนิดที่อยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ (endangered) โดยใน พ.ศ. 2526 พบ 44 ตัว ปัจจุบันพบนกชนิดสำคัญที่มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์(vulnerable) ได้แก่ นกกาน้ำปากยาว (Phalacrocorax fuscicollis) พบนกทำรังเพียงไม่กี่ชนิด ได้แก่  นกกาน้ำเล็ก (P. niger) นกยางเปีย (Egretta garzetta) นกแขวก (Nycticorax nycticorax) นกยางกรอกพันธุ์ชวา (Ardeola speciosa )และนกยางควาย (Bubulcus ibis) รวมทั้งสิ้นประมาณ230 รัง โดยทำรังรอบกอไผ่ซึ่งเหลือประมาณ 11 กอ และบนต้นไม้อื่น เช่น กระถินณรงค์ สะเดา บริเวณรอบๆ วัดเป็นพื้นที่ลุ่มนาข้าว และหนองน้ำเล็กๆ พบนกอาศัยหากินอยู่ ได้แก่เหยี่ยวขาว (Elanus caeruleus) นกเอี้ยงสาริกา (Acridotheres tristis) นกปรอดสวน (Pycnonotus blanfordi) นกกระแตแต้แว้ด (Vanellus indicus) เป็นต้น นอกจากพบนกน้ำชนิดต่างๆ ทำรังแล้ว ยังเป็นที่อยู่อาศัยของค้างคาวแม่ไก่ (Pteropus lylei) จำนวนมากกว่า 200 ตัว ซึ่งเป็นปริมาณที่ลดลงจากปี พ.ศ.2533 กว่าร้อยละ 50 ของจำนวนทั้งหมด

คุณค่าการใช้ประโยชน์  
 

         เป็นพื้นที่เพาะปลูก และที่เลี้ยงสัตว์ ช่วยรักษาความสมดุลทางอุทกวิทยา ช่วยดักเก็บตะกอนและธาตุอาหาร  และเป็นเขตวัด มีความสำคัญทางศาสนา ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น รวมทั้งเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ 

การจัดการและการคุกคาม  
 

         - ปัจจุบันมีการดำเนินการให้เป็นแหล่งดูนก และเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์แห่งหนึ่งในที่ราบลุ่มภาคกลางตอนล่าง
         - มีการเปลี่ยนการใช้ประโยชน์ที่ดินจากพื้นที่นาข้าว เป็นชุมชนพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรม
         - มีการถมพื้นที่ส่งผลให้ทางน้ำถูกปิดกั้น ปริมาณน้ำลดลง ทำให้พื้นที่ชุมน้ำหายไปส่งผลให้ที่อยู่อาศัยและแหล่งอาหารของสัตว์ถูกทำลายไปหมด

รายละเอียดเพิ่มเติม >>

 
 
อ้างอิง
สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม. 2542. ทะเบียนพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติและระดับชาติ ของประเทศไทย.
กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ. 414 หน้า